لحظه اي ديگر نيست هر چه هست هر چه

دارم نه به خورشيد توانم دل بست

نه به اين ماه كه سوداي مرا مي داند

كاش ميشد به فريادتي را خواست كنم

               كاش ميشد……

من پري كوچك غمگيني را مي شناسم

كه در اقيانوسي مسكن دارد و

دلش را در يك ني لبك چوبين مي نوازد

               ارام    ارام  …

دیگه دل مثل قدیم

                    عاشق و شیدا نمی شه

تو کتابا دیگه اینجور چیزا پیدا نمی شه 

تو را تا اسمانها دوست دارم

تورا همرنگ رویا دست دارم

تو را دوست دارم.......

چه کسی می گوید که شیشه فاقد احساس است

وقتی که روی شیشه ی بخار زده ی اتاقم نام تو را 

می نویسم شیشه ارام

                   گریه می کند......... 

تمام ابرپارههاي دريا

                     دريك شب فروريختندوخاموش شدند

همهء فانوسهاي جادهءدريايي

در یک شب سرنگون شدند

درياسرنگون شد؛

          ان دخترك غـمگـين

          الان مجسـمهءازادي

          اهـالـي اسـمان اسـت

اگر دشت به همان اندازه شبنم گيرد؛

كه سيل اشك چشمانم برگونه ها جاري است؛

گلستاني سرسبزدربيابان پديد مي ايد………

اي روزهاي خوب كه درراهيد!

اي جادههاي گمشده درمه!

اي روزهاي سخت ادامه!

ازپشت لحظه هابه دراييد!

اي روز افتابي!

اي مثل چشمهاي خدا ابي!

اي روزامدن!

اي مثل روز امدنت روشن!

اين روزها كه ميگذرد هرروز!

درانتظار امدنت هستم!

اما

با من بگوكه ايامن نيز

درروزگار امدنت هستم؟

منوواندوه ماندنو يك بغض باراني

تووبي اعتنايي هاوچشماني زمستاني

تومثل سايه اي بودي كه مي لغزيدبرديوار

شدم ديواروگشتم سالها درخويش زنداني

كنارلحظه هاي خالييم ميشد توبنشيني

تمام سالهاي رفته رادرنوربنشاني

هميشه جاده بودوبغض هاي جاريم در باد

هميشه انتظارپاسخ اينجا نمي ماني

كنارت بي توميميرم ودردم رانميفهمي

چه مي خواهم!چه ميگويم!نگاهم رانميخواني؟

نگاهت سردميبارد ببارداعتراضي نيست!

زمستان سالهاباريد درمن سردو طولاني

تورامانندعشقي گم هجوم بادباخودبرد!

بدست اوردمت مشكل     گمت كردم به اساني