پرستوهای مهاجر

به یاد آرزوهایم سکوتی میکنم بالاتر از فریاد...............

چه قدر سخته تو چشماي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديد

و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داد زل بزني و

به جاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي‌ ، حس کني هنوزم دوسش داری

چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تکيه بدي که يه بار

زير آوار غرورش همه ی و جودت له شد.........

چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني

اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي......

چه قدر سخته وقتي

پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه اما مجبور باشي

بخندی

تا نفهمه هنوزم دوسش داري.......

چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني

و هزار بار تو خودت بشکني و اون وقت آروم زير لب

بگي : گل من باغچه نو مبارک...

+ حرف دل شنبه نوزدهم خرداد 1386عمر 3:23 توسط پرستو |